Kayıtlar
Ün neye göre ündür? ve kime göre? Genelde popüler kültürün ünlüleri ile aram iyi olmadı çünkü pop ve top kültürünü sevmiyorum. Beğendiğim birisi bile bu sınıfa girmiş ise soğuma ihtimalim yüksek. Ama benim de ünlülerim var kendime göre en çok müzik, edebiyat, sinema ve resimle ilgili ünlü listesi oluşturmuşum kendime göre. Ve her bir dalda da ün sahibi olanlar kendime göre yaptıkları ve durdukları yer itibarıyla kaliteyi yansıtanlar. En iyi .... olmak, en çok ... olmak üzerine varoluş meselesini bitirmiş yalnızca iyi olmakla ilgili derdi olanlar. Örneğin müzikte Erkan Oğur, edebiyatta Hasan Ali Toptaş, sinemada Macid Macidi, resimde Deniz Bilgin dansta Pina Bausch gibi.. saymaklada zor biten bir liste olur bu ama benimde ünlüm epeyce var işte, şu an ve şu an sonrası içinde ünlüm olmaya aday bir sürü bilmediğim zat keşif yolculuğunda önüme çıkacak diye düşünüyorum. Ama sanat dalları arasında sanırım ilk göz ağrım olan edebiyatın farklı bir doyuruculuğu olduğu için o konuda iyileri (ünlüleri) kaçırmış olmaktan imtina etmişimdir hep.
Fakat bir yandan da bakınca bu kadar üretken insan arasında her bir şeye yetişmenin yani keşif yapmanın zor bir yolculuk olduğunu düşünürek “ya güzelim her birşeye yetişmen mümkün mü diye kendimi rahatlatıyorum. Çünkü ben bir tek insanın var ettiği sanatla yetinmeyip başka dallarda da bolca merak sahibi bir yaratığım.
En başta doğada keşif yapmak denilen şeye bulaşmışım ki bu derdimi gittikçe derinleştirip olmadık meraklar peşinde karınca toprağından yoğurd yapımına dek abartılı bir yaşam biçimine bulaşmışım.
Sözün özü keşfet keşfet bitmiyor bu hayat.
Gelelim edebiyat mevzusuna. Geçenlerde eskilerden bir arkadaşımla muhabbetlerken daha sonrasında onun tanıştırdığı arkadaşları ile sohbet ortamına katıldım. Güzel hoş insanlar ama ben her zaman ki gibi kimseye ne işle meşgul olduğunu sormadım. Bu adedi pek geliştirmemiş biri olarak yeni tanıştığım insanlarla konu üzerinden hayata dair düşünceler üzerine sohbet etmeyi yeğ tutuyorum. O günde doğal olarak aynı şekilde muhabbetler edildi. Tabii diğer her bir kimse birbirini tanırken ben arkadaşım arkadaşlarını ismen ve cismen bir de ucundan da olsa fikren tanımış oldum.
Lakin gece sonlanınca bizim arkadaş bana Murat'ın yazar olduğunu söyledi. Yazar hele de iyi bir yazarsa ben daha çok sever olduğum için ilgimi çekti bu durum. Ardından ertesi gün diğer bir arkadaş dün ne yaptınız gibilerden sohbet açıp Murat iyi bir yazar diyince iyice işkillenip şu nette bir Murat araştırması yapayım dedim.
Araştırma yapınca emin dillerden yazılanları okuyunca kesin okumam gereken bir adamla tanış olduğum fikrine kapıldım. Yarın mı olur diğer gün mü olur ama bir an önce kitaplarını alıp okumam pek bir mühim oldu. Sanırım bir keşif daha yapmanın arifesinde okuma aşkıma bir yenisini ekleyeceğim.
Ben diyorum ki bundan iyisi Sevgili Şam'da Sevgilim Kayısı!
Not: Kitaplarını okuduktan sonra eğer ünlüm olursa ünlü Murat, hakkındaki düşüncelerim içinde bir yazı yazmak gerekecek. Hele bir okuyayım da.
Rene Clement'in “Jeux Interdits” (Yasak Oyunlar) filmi. 1952 yılına ait bir yapım. Minik bir kızın hikayesi. Bombardıman altında olan köprüyü geçerken annesi, babası ve köpeği ölüyor. Anne ve babasının ölümünü küçük dünyası içinde daha olağan karşılarken, köpeğinin ölümünü bir türlü kabullenmek istemiyor. Biliyorki annesi babası yok ama en azından köpeği olmalı. Oradaki başka bir kadın tarafından ölü olduğu için nehre atılan köpeğinin peşinden sürüklenirken kendinden birkaç yaş büyük Michel'le karşılaşıyor Paulette. Michel ona umut veriyor yeni bir köpek vereceği bileceği vaadiyle. 
