Sanırım hayata tutunmak istemenin kalleşlik olduğunu düşündü. En zoru da; göre, bile yaşamak
Görüyorsun, görmezden gelemiyorsun
Biliyorsun, bilmeme oyununu oynuyamıyorsun.
Anlıyorsun, anlamsızlık deryasında her gün yeniden boğuluyorsun.
Yaşam iki ucu boklu değnek, yaşamak mı iyidir bilinmez.
Bence oyunun içinde kendi oyunumuzu oynadığımızı sanarak biraz daha oyalama(oyalanma) ile geçiyor bu hayat.
Gidenlerin mutluluğunun daim olması dileğiyle!
