22 Nisan 2009 Çarşamba

Bodrumun yolları bahar, iklimi deniz...

Ve

Aklımda bahar içimde deniz sıcaklığı ile

Büyüttüğüm bir Bodrum hikayesi


Baharda doğa kendini süsle, nazla allayıp pullayıp olmadık oyunlar eder insana... Ama baharda Akdeniz başka türlü tesir eder göze ve gönüle... Doğusu ayrı, batısı ayrı büyüler...

Bu kez doğudan batıya akdeniz dedim kendime ve yola koyuldum. Yol yorucu, git git bitmiyor... diyorum ki atın terkisine binip salına salına yapmak lazım bu yolculuğu ama atın terkisi eskilerde kalmış ben ise yenilerde... nafile.

Var olan ile yetinip otobüsün penceresinden doğaya olan aşkımı sessizce haykırıp durdum yol boyunca. Papatyalar, gelincikler, portakal ağaçları, nazenin zeytin ağaçları, say say bitmeyecek sayısız güzellik. Doğa tüm cömertliği ile insana neler bahşettiğini anlatıyor adeta.

İnsanın içine bir kere büyü girmiş ise bir daha ömür billah çıkmıyor...

Yolun sonu dosta varır benim atlasımda.

Tahmin edersiniz ki yine öyle oldu.

Dosta varmak güzeldi dostla olmak daha bir güzeldi, bir de bunun yanında yeni bir insan daha tanımak ve anlamak beni iyice doyurdu...

Yolculuğun sonunda ise leyleklerin gökyüzündeki ritüeli ile bu hikayeyi sonlandırmak ÖMRE BEDELDİ.

Hiç yorum yok: